ettelaat newspaper

تاريخ خبر: سه شنبه 25 فروردین 1388، 18 ربیع الثانی1430، 14 آوریل 2009،شماره 24442سه شنبه 25 فروردین 1388، 18 ربیع الثانی1430، 14 آوریل 2009،شماره 24442

داستانواره

*علي درويشي

پوزش

زنگ تلفن برخاست: «بله بفرماييد». «علي خودتي...؟». «فكر كنم خودم باشم. تو خوبي؟» «ميخواستم بابت ديروز عذرخواهي كنم. مي‌دوني راستش اعصابم از جاي ديگه خرد...» «از چي داري گپ مي‌زني؟» «از ديروز عصر كه بهت زنگ زدم و بي‌مقدمه بد و بيراه گفتم.» «ديروز؟» «آره ديروز.» «همين ديروز؟» «مگه چند تا ديروز داريم احمق.» «تو به من زنگ زدي و بد و بيراه گفتي؟» «آره.» «مطمئني اشتباه نمي‌كني؟» «مطمئنم.» «مطمئناً اشتباه مي‌كني.» «گفتم اشتباه نمي‌كنم احمق.» «ولي من چيزي يادم نمي‌آد، متاسفم، ببخش، اين چيزها يادم نمي‌مونه. واقعاً معذرت مي‌خوام.» «پس يادت نيست!؟» «نه». «يعني آن همه بهت گفتم احمق، بي‌شعور، گوسفند، يادت نيست!» «نه. واقعاً ببخش، معذرت مي‌خوام...»

آغاز دوستي

در بوستان، زاغي‌ها به پيرزن تنهايي يورش بردند و به كيف سياهش تْك زدند. جوان پيش رفت و چنگ انداخت به كيف و پا به فرار.

پيرزن، ترس خورده در گوشه نيمكت و در پالتويش مچاله شد. ساعتي بعد جوان پيدايش شد و نزديك پيرزن آمد: «بيا مادر، اين كيفت.» پيرزن سر راست كرد و كيف را از دستش گرفت. جوان خواست برود كه پيرزن صدايش كرد: «پسرم...» و يك بسته اسكناس از جيب پالتويش درآورد و از آن ميان يك هزاري بيرون كشيد: «تشنمه پسرم. ميري دو تا چاي بگيري با هم بخوريم؟»

وقتي جوان با دو ليوان برگشت، ديد پيرزن عكس جواني را از كيف بيرون آورد و به آن خيره شد.

باد

مي‌گفتند دوستي اينترنتي يعني «همسفر باد» شدن؛ ولي من باورم نمي‌شد. تا اين كه در وبلاكده با يكي دوست شدم و اين دوستي روزها و ماهها ادامه يافت. با خودم گفتم نفرين به آدم‌هاي هرچه‌گو. نفرين به آنها كه به دوستي اينترنتي مي‌گويند: «سراب دوستي.»

مي‌رفت كه دوستي خوبمان 2 ساله شود كه روزي بالا آمد و چراغش روشن شد:

من دارم ميرم:@ Wind

كجا؟:@ Ali

نمي‌دونم:@ Wind

خب خوش بگذره. توي سفر جاي منو خالي كن.؟:@ Ali

حالا كي برمي‌گردي

هيچ وقت:@ Wind

مسخره‌بازي رو بذار كنار:@ Ali

باور كن:@ Wind

هيچ‌وقت يعني چي؟ پس نشوني‌ات‌رو بده:@ Ali

باد، نشوني نداره:@ Wind

آخه من هنوز تو رو خوب نشناختم. :@ Ali

هرگز ازت نپرسيدم انساني يا ربوت، آدمي يا جانور

باد، جنسيت نداره:@ Wind

دست كم وقتي مستقر شدي :@ Ali

يه نامه بده كه يه دست خط ازت داشته باشم

باد دست خط نداره:@ Wind

يه عكسي؟:@ Ali

باد عكس نداره: @Wind

يه يادگاري‌اي، كوفتي، چيزي...:@ Ali

غصه نخور، هر وقت باد به صورتت خورد، ياد من مي‌افتي:@ Wind

خب ديگه بدرود:@ Ali

توهم

مرد به تازگي سركار مي‌رفت. پس از يك هفته كاري سخت، فرصت كرد و صبح آدينه، پنجره‌رو به حياط خلوت باز كرد. هيچ نشاني از قمري‌هاي خانگي و گنجشك‌ها و چرخ ريسك‌ها نديد. بنا به عادت گذشته كمي ارزن پاشيد.

هر روز پس از بازگشت به خانه، پنجره را باز مي‌كرد و تنها سايه‌هايي مي‌ديد كه براي برچيدن ارزن‌ها پيش مي‌آيند.

codex17x

page29

ارسال خبر از طريق ايميل

نسخه مناسب چاپ

PDF صفحات روزنامه